Geplaatst op Geef een reactie

Hoe stop je die ongezonde gewoontes bij onrust en stress?

Iedereen heeft wel eens onrust: het gevoel dat iets aan jou of je leven even niet zoals je wilt. Dat is geen prettig gevoel. Het is oncomfortabel en ongemakkelijk. Daarom zul je vaak de neiging hebben om de onrust weg te drukken. Je gaat manieren zoeken om jezelf af te leiden, jezelf bij je gevoel weg te krijgen. Veel voorkomende ‘vluchtwegen’ zijn bijvoorbeeld tv kijken, eten, werken, alcohol drinken en analyseren. Maar feitelijk kun je elke handeling gebruiken om jezelf af te leiden.

Als je dit vaak gaat doen, of misschien wel altijd als je onrust voelt, kun je van twee dingen last krijgen:

  1. Je voelt je afhankelijk van die vluchtweg. Dat merk je aan gedachten als ‘Het eten is sterker dan ik’ of ‘Ik kan het niet helpen, ik zit wéér achter mijn beeldscherm’.
  2. Je doet niets aan de oorzaak van je onrust. Hij komt dus steeds weer terug.

Beide dingen kunnen je het gevoel geven dat je niet meer de leiding hebt over je eigen leven. Dat vinden de meeste mensen niet leuk. Een nieuwe bron van onrust dus!

Wat nu? Je kunt jezelf gaan trainen in een nieuwe vaardigheid: je onrust toelaten. Je zou dit een levensvaardigheid (life skill) kunnen noemen. Als je je op dit gebied ontwikkelt, heb je er de rest van je leven plezier van. Want je onrust toelaten, betekent dat je jezelf beter leert kennen, sterker wordt en beter met problemen en uitdagingen om kunt gaan.

Gezien de impact van deze stap, hoef je onrust toelaten niet ‘even’ te doen en meteen te kunnen. De meeste mensen hebben tijd nodig om te trainen. Ter vergelijking: de Visiom-leefstijlcoaches zijn er vaak zo’n drie maanden mee bezig met deelnemers. Ze vinden het vaak spannend omdat het nieuw is en ze niet goed weten wat ze moeten verwachten als ze de onrust ‘gewoon’ toelaten.

Wat je in de praktijk kan doen om mensen hier een stukje mee op weg te helpen is ze een paar stappen meegeven:

  1. Wen aan het idee dat onrust niet bedreigend is. Het voelt misschien ongemakkelijk, maar het is gewoon een signaal dat er iets aan de hand is.
  2. Kom je onrust op het spoor door je eigen ‘vluchtwegen’ te inventariseren. Dan weet je: als ik eet/werk/rook/etc. zonder dat ik er echt met mijn volledige aandacht bij ben, ben ik mezelf waarschijnlijk aan het verdoven. Onrust?
  3. Begin eens met tien seconden wachten voor je je favoriete ‘vluchtweg’ neemt. Of dertig seconden. Gewoon nieuwsgierig kijken wat er dan gebeurt. En merken dat je het overleeft. Misschien kan je dat de volgende keer ook wel langer.
  4. Vergeef jezelf dat je onrust hebt. En dat je niet weet wat je met je onrust aanmoet. En dat je toch weer je vluchtweg in gedoken bent. En ga dan terug naar stap 3.

 

Geplaatst op Geef een reactie

Is het honger of is het onrust?

De behoefte om te eten ontstaat meestal doordat het lichaam behoefte heeft aan voedingsstoffen. Die honger voelt iemand eerst in zijn maag, het geeft een knijpend gevoel. Mensen die dit niet goed of op tijd voelen worden soms wat flauw, krijgen moeite met concentreren, worden moe of trillerig. Allemaal signalen dat het tijd is om te eten.

Maar er zijn ook veel mensen die om een andere reden eten: om emoties te dempen. Hoe herken je dit nu? Hieronder vind je een lijstje met typische kenmerken van emotioneel eten :

  • Plotseling honger krijgen: emotioneel eten gaat gepaard met een plots en vlug hongergevoel. Het liefst wil je deze emotionele honger zo snel mogelijk verzadigen. Echte honger komt erg langzaam. In het begin heb je maar een beetje hongergevoel maar dit wordt steeds groter.
  • Zin in welbepaald voedsel: meestal is dit -DIKMAKEND- eten zoals chocolade, frieten, pizza, ijs, … Rauwkost knabbelen zoals komkommer of tomaten geeft op dat moment geen bevrediging.
  • Je kan niet wachten om te eten: bij normale honger kan je meestal wel even wachten. Bij emotionele honger wil je dat specifiek voedsel snel en liefst wel meteen.
  • Je honger wordt bepaald door emoties: verdriet, angst, boosheid, verveling, troost, verliefdheid,… zijn de aanzet om te eten.
  • Onbewust eten: je bent niet meer aan het genieten van wat je eet. De zak chips, het pak koeken, de reep chocolade,… is open en moet op. Je blijft eten zonder erbij na te denken.
  • Je blijft dooreten: bij gewone honger stop je met eten als je genoeg hebt. Bij emotioneel eten stop je niet met eten, ook al ben je verzadigd.
  • Je zit met een schuldgevoel omdat je zoveel gegeten hebt : je voelt je slecht na het eten omdat je beseft dat je eigenlijk geen voedsel nodig had. Bij lichamelijke honger heb je geen schuldgevoel omdat je je lichaam gegeven hebt wat het nodig had.